Mazyar

در باب اسامي پوشه هاي ويندوز

يك هندي كشف كرده است كه نمي توان در ويندوز پوشه (Folder) هايي با نام con، aux و nul ايجاد كرد! گويا مايكروسافت خود نيز دليلي براي اين موضوع سراغ ندارد! فكر مي كنم احتمال وجود نام هاي غيرمجاز ديگر هم وجود دارد.
اين مطلب را يكي از دوستان به وسيله ايميل برايم فرستاده، بنابراين نمي توانم سندي برايش بياورم، اما خودم امتحان كردم. به طرز عجيبي درست است! كسي مي داند چرا؟

عروس رفته گل بچينه!

مجلس به سومين نامزد پيشنهادي وزارت نفت هم بله نگفت! ماجراي انتخاب وزير نفت هم به ماجراي جالبي تبديل شده است. انگار نه مجلس و نه احمدي نژاد حاضر نيستند كوتاه بيايند. اين وسط آنچه بيشتر به چشم آمد، دلايلي است كه مخالفان براي رأي عدم اعتماد خود برشمردند. طفلك تسلطي كه به كيسه بوكس مخالفان تبديل شده بود، با بغض نطق دفاعيه خود را ارائه كرد.
اين بار ظاهراً يكي از مهم ترين گناهان تسلطي بينوا، حمايت از دكتر معين در انتخابات رياست جمهوري بود. هرچند الهه كولايي حضور او در ستاد انتخاباتي معين را تكذيب كرده است. اما مگر مجلس راضي مي شود به كسي كه حتي با ايشان سلام و عليك هم كرده باشد، رأي بدهد، حتي اگر احمدي نژاد بگويد كه تنها پارامتري كه در نظر نگرفته، همين است.
از ديگر اتهامات تسلطي، كه در سخن مخالفان آمد، مديريت دسته چهارم، ناآشنايي با وزارت نفت، نداشتن تيم كاري، بي اعتقادي به وجود مافياي نفتي(!)، ناآگاهي سياسي، داشتن منسوبين مقيم خارج از كشور، عدم جسارت، بي تخصصي و همكاري با ساواكي ها (!!!) بود
رأي امروز بازتاب هاي جالبي هم داشته است. از يك طرف حداد عادل نيت مجلس را تقويت دولت و رييس كميسيون انرژي هم رأي نمايندگان را نشانه ارتقاء دموكراسي در ايران مي دانند. نادران هم اعتقاد دارد رأي ندادن باعث شكاف بين دولت و مجلس نمي شود.
از طرف ديگر مدير برنامه ريزي شركت پتروشيمي هم به همكار قديمي خود رحم نكرد و وزارت نفت را نيازمند وزيري مقتدرتر و كارآمدتر دانست. مدير برنامه ريزي شركت نفت هم گفت از روي دلسوزي نمي خواستم ايشان رأي بياورند (آخي)! قائم مقام دبير انجمن اسلامي مدرسين دانشگاه ها هم مهم ترين مسئله را باز شدن حلقه محدود انتخاب هاي احمدي نژاد عنوان كرد. ترقي دبير واحد سياسي جمعيت مؤتلفه هم اين رأي را طبيعي ارزيابي كرد!
اما عنوان جالب ترين بازتاب رأي مجلس بدون شك به اكبر تركان، كه الان مديرعامل شركت نفت و گاز پارس است، مي رسد. تركان با خوشحالي از رأي نياوردن تسلطي گفته است كه بايد از زنگنه عذرخواهي شده و از او براي وزارت دعوت شود!!

ولي خودمونيم، معمولاً عروس دفعه سوم بله رو ميگه! ولي مثل اين كه ناز اين مجلس خيلي زياده. بايد ديد احمدي نژاد حاضر ميشه با يك زيرلفظي حسابي بله رو از عروس خانم بگيره يا نه!

پيوندها:
دفاع احمدي نژاد از تسلطي
سخنان نمايندگان موافق و مخالف
دفاعيه تسلطي از خودش (بخش اول، بخش دوم)

درباره اين موضوع:
گره وزارت نفت گشوده مي شود؟

دكس، رقيب جديد اكس

شنيدم به تازگي مصرف نوع جديدي از داروهاي روانگردان، كه متأسفانه به راحتي قابل تهيه است، رواج پيدا كرده. دكس يا همان دكسترومتورفان، دارويي ضدسرفه است و مصرف زياد آن باعث سرخوشي، خنده، جدا شدن از بدن، رؤياپردازي و توهم، حس قدرت، گذشت و افزايش علاقه به ديگران مي شود.
بعد از اكس چشممان به دكس روشن! آن هم دارويي كه در هر داروخانه اي وجود داشته و با تمارض به سرفه در اختيار هر كسي قرار داده مي شود. در علت توجه به اين نوع داروها، كه مصرف كنندگان آنها اكثراً نوجوانان و جوانان هستند، بحثي نمي كنم. در جايگاهي هم نيستم كه بخواهم امر و نهي كنم، چون فكر نمي كنم اثر داشته باشد. اما مي خواهم فقط به آخر و عاقبت سرخوشي مصنوعي با استفاده از اين دارو اشاره كنم:
مهم ترين اثرات جانبي اين دارو گشاد شدن مردمك چشم، توهم در بينايي و شنوايي، ضعف قواي جنسي، گيجي و سردرگمي، حساس شدن پوست، راه رفتن روبات مانند، عدم تعادل، كاهش چابكي، دل آشوبي و استفراغ، سرگيجه، خارش بدن، جوش زدن و ظهور لكه هاي قرمز روي پوست، اسهال، تب، افزايش ضربان قلب، احساس انزوا، افسردگي تا 48 ساعت پس از مصرف و در موارد مصرف بيش از حد مرگ هستند. مصرف دكس همراه با الكل يا داروهاي ديگري مانند استامينوفن بسيار خطرناك است. مصرف مداوم اين دارو سبب آسيب كبد، كليه و لوزالمعده، اختلال در تكلم، كاهش قدرت كنترل عضلات، كاهش وزن، اختلال حافظه، بروز رفتارهاي تهاجمي و ضد اجتماعي و شيدايي شده و ممكن است باعث وابستگي رواني شود.
مصرف اين دارو به عنوان روانگردان (با نام هاي اختصاري DXM و DM) در بسياري از كشورهاي جهان، به ويژه در امريكا، رواج دارد، اما با اين حال هنوز از داروخانه ها و بدون نياز به نسخه پزشك به فروش مي رود. برخي از ايالت هاي امريكا و فروشگاه هاي زنجيره اي وال مارت فروش اين دارو به افراد زير 18 سال ممنوع كرده اند. در برخي از كشورها همچون يونان، فروش اين دارو تنها با نسخه پزشك امكان پذير است. فكر مي كنم لازم است اين قانون در ايران هم اجرا شود. البته روي تمام داروها جمله "فروش بدون نسخه پزشك ممنوع است" به چشم مي خورد، اما عملاً هر دارويي از داروخانه سر كوچه قابل تهيه است.

خواهش مي كنم اگر كسي را مي شناسيد كه مصرف كننده اين دارو است، خطرات ناشي از آن را برايش تشريح كنيد. فردا ممكن است دير باشد.

چند لينك:
اطلاعات كلي درباره دكسترومتورفان
پرسش هاي متداول درباره اين دارو
پايگاه اطلاع رساني پروژه كاهش خطرات ناشي از دكسترومتورفان
اثرات روانگردان دكسترومتورفان
دكسترومتورفان و مصرف غيردارويي آن در ويكي پديا
سايت يادبود يكي از قربانيان مصرف دكس

گره وزارت نفت گشوده مي شود؟

ديروز كانديداي سوم رييس جمهور براي وزارت نفت به مجلس معرفي شد. محسن تسلطي 51 ساله، داراي مدرك فوق ليسانس معماري از دانشگاه علم و صنعت(!)، معاون اسبق دو استاندار، رييس منطقه ويژه پتروشيمي ماهشهر بوده و شكر خدا چند سال سابقه كار در طرح هاي پتروشيمي دارد. اين هم رزم و همكار سابق احمدي نژاد، واكنش هاي متفاوتي در بين مجلسيان برانگيخته است. از يك طرف بخشي از نمايندگان سابقه كار او در وزارت نفت را مثبت ارزيابي كرده و برنامه هايش را مناسب مي دانند. از طرف ديگر گروهي نيز او را به عدم اعتقاد به وجود مافياي نفتي در اين وزارتخانه متهم كرده و عدم رايزني با مجلس براي معرفي وي را بار ديگر مطرح كرده اند. وجود اخبار تأييدنشده اي درباره تابعيت دوگانه ايراني – آمريكايي يا ايراني - انگليسي تسلطي، اقامت دختر و پسرش در انگليس و مالزي و حمايت او از دكتر معين در انتخابات رياست جمهوري اين مسئله را بغرنج تر كرده است. البته هنوز براي پيش بيني رأي اعتماد به وزير پيشنهادي نفت زود است، اما به نظر مي رسد با وجود جو خوشبينانه تر مجلس نسبت به وي و همچنين افزايش احتمال مصلحت انديشي مجلسيان در جريان رأي گيري، بايد منتظر بحث هاي كشدار و افشاگري هاي بدون منبع بيشتري در اين باره باشيم.

سوابق كاري محسن تسلطي را اينجا و گزارش امروز شرق درباره معرفي وزير نفت را اينجا بخوانيد.

پ.ن.: من خودم يك بار ايشان را از نزديك زيارت كردم!

افتادن از آن طرف پشت بام

من خيلي دوست ندارم درگير بحث هاي جنجالي شوم، چون فكر مي كنم فضاي متعصبانه حاكم بر اين موضوعات اجازه گفتمان سالم را نمي دهد. در اين فضا حرف حساب ميان طوفاني از فريادهاي موافق و مخالف، كه از پشت آنها رگ هاي گردن متورم شده و صورت هاي سرخ به وضوح پيدا هستند، گم مي شود. نمونه اين بحث ها در وبلاگستان فراوان و يكي از حادترين آنها موضوع برابري زن و مرد است.
در پست قبلي، تحت تأثير فيلم كافه ترانزيت، خيلي كوتاه به ظلمي كه گريبان بخشي از زنان نه تنها ايران، بلكه كل دنيا را گرفته است، اشاره كردم. امروز اما با جنبه ديگري از مسئله مواجه شدم:
دولت نروژ در فكر تصويب قانوني است كه بر اساس آن شركت ها موظفند 40% اعضاي هيأت مديره خود را از ميان زنان انتخاب كنند! شركت هايي كه اين قانون را اجرا نكنند، تعطيل خواهند شد.
حالا واقعاً گيج شده ام. نه به اين وضعيت، نه به آن وضعيت. به قول معروف يكي از اين طرف بام مي افتد، ديگري از آن طرف. گذشته از مشكلات اجرايي اين قانون كه در متن خبر به آن اشاره شده، منطق حاكم بر تصويب آن بسيار تأمل برانگيز است. گويا همه جاي دنيا رسم است كه هنگام استدلال درباره مسائل مناقشه برانگيز آسمان را به ريسمان ببافند! وزير خانواده و كودكان نروژ دستيابي به قدرت را هدف اصلي اين قانون عنولن كرده و از لبريز شدن صبرش براي آن كه مردان خود به طور داوطلبانه اين كار را انجام دهند صحبت كرده است. همچنين ادعا كرده است كه شركت هايي كه از زنان بيشتري در هيأت مديره شان استفاده مي كنند، سودآورترند!!
گويا آن چه در اين موضوع، چه در شرق و چه در غرب، ناديده گرفته مي شود، توجه به شايستگي هاي فردي است. آن چه بايد انجام شود، ايجاد شرايط مناسب براي رشد فكري و جسمي همه افراد يك جامعه، چه مرد و چه زن، و نگاه فراجنسيتي (عجب واژه اي!) در همه زمينه هاي اجتماعي است. رسيدن به اين جايگاه در كشورهاي مختلف انرژي، زمان و برنامه هاي متفاوتي مي طلبد. مثلاً در ايران هنوز دستيابي به برخي حقوق ابتدايي براي زنان ميسر نيست، بنابراين بايد تلاش بيشتري براي توانمند كردن زنان براي به دست گرفتن نقش پررنگ تر اجتماعي انجام شود. چرا مديران همگي مرد و منشي ها همگي زن باشند؟
در اين ميان، نه محدود كردن ظرفيت هاي اجتماعي (مانند تعيين سهميه دختران براي برخي رشته هاي تحصيلي در گذشته) و نه سهم خواهي نامتعارف هيچ كدام چاره كار نيست. نتيجه اولي، محروم كردن نيمي از جامعه از حق طبيعي خود و جلوگيري از رشد فكري آنان، و نتيجه دومي بر هم خوردن تعادل در نظام مبتني بر شايستگي است. اين بدان معنا نيست كه مثلاً زنان خداي نكرده توانايي ايفاي وظايف مهم را ندارند، بلكه مقصود اين است كه تا به جاي توانايي، جنسيت مطرح باشد، تا ثريا اين ديوار كج بالا خواهد رفت!

نتيجه گيري من از يك فيلم!

پريشب فيلم كافه ترانزيت را ديدم. بد نبود.
انگار ظلم به زنان در همه جا، بدون توجه به مذهب و مليت وجود دارد. يك جا به سبب سنت هاي كهنه و يك جانبه، يك جا به دليل نگاه ابزاري به زن.

مصاحبه كارگردان و بازيگر نقش اول زن فيلم با بي بي سي را اينجا بخوانيد.

جنگ اقتصادي با دست خالي: بازنده كيست؟

خبر محروميت شركت ال جي از حمايت مسابقات فوتبال چهارجانبه تهران و عدم اجازه ترخيص كالاهاي صادراتي كره توسط گمرك، ضعف دولت احمدي نژاد را در عرصه سياست خارجي آشكارتر كرد. پس از برگزاري آخرين نشست شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي و تصويب قطعنامه بر عليه ايران، از گوشه و كنار زمزمه هايي درباره لزوم تنبيه كشورهايي كه به اين قطعنامه رأي مثبت دادند، شنيده شد. تصميم به متناسب كردن روابط سياسي و اقتصادي، كه البته به دلايلي نامعلوم تنها براي چند كشور معدود از جمله كره جنوبي اجرا شده، نتيجه بحث هايي است كه مشخص نيست بر اساس چه اصول سياسي و اقتصادي و توسط چه كساني گرفته شده است.
نگاهي به آمار بازرگاني خارجي ايران و كره، نشان مي دهد كه بازنده اصلي در اين جنگ اقتصادي، ايران است. كره از معدود كشورهايي است كه تراز تجاري آنها با ايران منفي است. در سال 2004 ميلادي صادرات كره به ايران 13/2 ميليارد دلار و واردات آن 43/2 ميليارد دلار بوده است، يعني در اين سال 300 ميليون دلار سود نصيب ايران شده است. در نه ماهه اول سال 2005 اين ارقام به ترتيب به 58/1 و 47/2 ميليارد دلار رسيده اند كه نشان دهنده حدود 900 ميليون دلار سود است. بسيار ساده انديشانه است اگر گمان كنيم ادامه روند فعلي تنها به از دست دادن بازار ايران براي كره مي انجامد. جنگ اقتصادي، منجر به از دست دادن بازار هدف نيز مي شود. نتيجه، چيزي جز ضرر براي ما نخواهد داشت.
با توجه به سهم اندك ايران در تجارت خارجي كره، در پيش گرفتن اين سياست نمي تواند تأثير چنداني بر مجبور كردن كره به دست برداشتن از مخالفت با سياست هاي هسته اي ايران داشته باشد. در سال 2004 ميلادي كل صادرات و واردات كره به ترتيب 8/253 و 5/224 ميليارد دلار بوده كه سهم ايران از اين مقدار به ترتيب 84/0 و 08/1 درصد است. در نه ماهه اول سال جاري ميلادي صادرات و واردات كره به ترتيب 7/207 و 2/190 ميليارد دلار و سهم ايران به ترتيب 76/0 و 30/1 درصد بوده است.
سياست فعلي اختلاط مسائل سياسي و اقتصادي و در پيش گرفتن روش تهاجمي در مقابل جهان، نه تنها از نظر اقتصادي به ضرر ما است، بلكه دنيا را به تقابل بيشتر با ما نيز تشويق مي كند.
آثار زيانبار پافشاري لجوجانه و پيگيري سياست نادرست در پرونده هسته اي طي ماه هاي اخير بسيار بيشتر از سود محتملي است كه با اين روش هيچ گاه نصيب كشور نمي شود. از بين بردن اعتماد نصفه و نيمه جهاني كه در 2-3 سال با زحمت فراهم شده بود كار ساده اي است، اما به دست آوردن دوباره آن جز با پرداختن بهايي بسيار سنگين تر ميسر نخواهد شد.

آمار تجارت خارجي كره را از اينجا بگيريد.

مصلحت گرايي يا نااميدي؟

احمد توكلي نااميدانه به وزراي پيشنهادي براي چهار وزارتخانه بدون وزير رأي اعتماد خواهد داد! دلايل او براي اين كار جلوگيري از اتلاف وقت و رفع شبهه تقابل دولت و مجلس است، نه صلاحيت افراد پيشنهاد شده. توكلي به صراحت نااميدي اش را از معرفي افرادي غير از اين گروه اعلام كرده و مصلحت را در رأي دادن به آنها دانسته است.
از طرف ديگر افروغ مخالف چنين ديدگاهي است و گفته اگر الان كوتاه بياييم، يك روز مي بينيم كاملاً عقب نشسته ايم.
در اين كه بالاخره كدام ديدگاه پيروز خواهد شد، تقريباً شكي وجود ندارد و از الان بايد افراد پيشنهادي را وزيران آينده بدانيم. اما مسئله اينجا است كه سرنوشت وزارتخانه هاي كليدي نفت و آموزش و پرورش به دست چه كساني افتاده است. از يك طرف رييس جمهور عدالت طلب قائل به كارآمدي حاضر نيست دست از مهرورزي به حلقه تنگ نزديكان خود بردارد و از طرف ديگر مجلس اصولگراي انقلابي حاضر است ثروت كشور و سرنوشت نسل آينده را از روي مصلحت انديشي يا نااميدي به دست كساني بسپارد كه در خوشبينانه ترين حالت، با وظايف خود ناآشنا هستند. البته ظريفي مي گفت با اين حجم دخالت هاي احمدي نژاد در كار وزرا هيچ فرقي نمي كند چه كسي وزير باشد!

مصاحبه هاي احمد توكلي، عماد افروغ (كه كم كم داره ازش خوشم مياد!)، كمال دانشيار و حميدرضا حاجي بابايي را در اين باره بخوانيد.

آصفي استقلالي!

حميدرضا آصفي، سخنگوي وزارت خارجه در جلسه هفتگي اش با خبرنگاران درباره مسابقه پرسپوليس - استقلال هم نظر داد و گفت: "ما خوشحاليم چون بازي جوانمردانه بود" من اينجا از طرف هواداران دوآتشه پرسپوليس به اين سخنان جانبدارانه اعتراض مي كنم. راستي اگر پرسپوليس برده بود، باز هم ايشان خوشحال مي شدند؟!

يك هوادار عزادار

عمو حاج آقا وارد مي شود!

ديشب پرونده سريال هاي ويژه ماه رمضان بسته شد. بدون شك، عنوان قهرمان اصلي آخرين قسمت اين سريال ها را بايد به حاج آقا معتمدي، روحاني محل در سريال او يك فرشته بود اختصاص داد. كسي كه يك تنه موفق شد شيطاني را كه به صورت يك زن اغواگر و يك وكيل قلابي توانسته بود شخصيت اول فيلم را از مردي مؤمن و معتقد به فردي گرفتار هوا و هوس تبديل كند، شكست داد.
عمو حاج آقا (به بيان فرزند پسر خانواده) تنها كسي بود كه مي توانست نور قرمز و گرماي سوزنده شيطاني را تشخيص دهد و حضورش باعث ناراحتي و فرار شيطان مي شد. او كسي بود كه توانست با چند جمله اسير شيطان را از چنگالش خارج كند و همسر مهربان و دردكشيده داستان را به بازگشت به خانه و بخشش مرد اغواشده اما پشيمان، راضي كند.

پس از اين به بعد هرگاه اسير شيطان شديد، به اطراف خود نگاه كنيد. حتما يك عمو حاج آقا وجود دارد كه شما را از اين دام برهاند!

استقلال در فناوري اطلاعات

جمعي از نمايندگان مجلس با ارسال نامه اي به رييس جمهور خواستار تلاش براي استقلال كشور در حوزه فناوري اطلاعات شده اند. در اين نامه به اين نكات اشاره شده است:

1- فناوري اطلاعات يكي از مهم ترين زيرساخت هاي توسعه در دنيا است و رشد روزافزون آن در كشورهاي توسعه يافته، شكاف ديجيتال بين اين كشورها و كشورهاي در حال توسعه را زيادتر ميكند.
2- كشورهاي غربي به ويژه آمريكا توليد بيشتر ابزارهاي فناوري اطلاعات را در اختيار دارند و از آنها به عنوان ابزاري براي سلطه خود بر اين دنياي نوين استفاده مي كنند.
3- طرح ملي نرم افزارهاي آزاد/ متن باز (گنو/ لينوكس فارسي) كه براي توليد جايگزين نرم افزارهاي مهم و كاربردي داخل شروع شده است، بسترساز توليد سامانه عامل ملي كشور است كه مي تواند جايگزين سامانه عامل ويندوز شود.
4- عدم توجه به موقع به اين مقوله مشكلات امنيتي، اقتصادي و وابستگي براي كشور ايجاد خواهد كرد.
5- براي جلوگيري از بروز اين مشكلات راه كارهاي زير پيشنهاد شده است:
I. در نظر گرفتن جايگاه اين نرم افزارها در مصوبات دولت در برنامه چهارم توسعه و چشم انداز بيست ساله كشور.
II. بازبيني در برنامه ريزي نظام آموزشي كشور درحوزه آموزش رايانه و لزوم توجه به يادگيري نرم افزارهاي آزاد / متن باز.
III. آموزش كاركنان دولت و اعطاي امتياز به افرادي كه دوره هاي آموزشي اين نرم افزارها را بگذرانند.
IV. تهيه و ابلاغ بخشنامه براي جايگزيني سامانه عامل لينوكس به جاي ويندوز به كليه دستگاه هاي دولتي.
V. تشويق دستگاه هاي دولتي به استفاده از اين نرم افزار با راهكارهايي مانند افزايش درصد بودجه تخصيص يافته و اعطاي امتيازهاي ويژه براي شركت هايي كه در حوزه نرم افزارهاي آزاد/ متن باز محصول توليد كرده يا سخت افزار سازگار با اين نرم افزارها را ارائه مي دهند.
VI. تدوين برنامه هايي جهت تامين نيروي انساني مورد نياز در اين حوزه

فارغ از لزوم اجراي چنين برنامه اي، نوع نگاه به موضوع در اين نامه ساده انگارانه به نظر مي رسد. آيا هيچ گونه امكان سنجي و بررسي هزينه – فايده براي اجراي چنين تحول عظيمي در كشور صورت گرفته است؟ آيا به صرف احتمال وجود حفره هاي امنيتي در نرم افزارهاي رايج، مي توان به راحتي آنها را كنار گذاشت؟ اجراي اين برنامه چقدر زمان نياز دارد؟ آيا اجراي اين برنامه با بخشنامه و دستور قابل اجرا است؟ ساده تر از هر چيز، بسط تئوري توطئه به همه زمينه ها است. آيا مي توان مطمئن بود جايگزيني نرم افزارهاي رايج با نرم افزارهاي متن باز، مشكلات امنيتي احتمالي را حل مي كند؟ پاسخ اين سؤالات و بسياري سؤالات ديگر، راهبرد مناسب كشور در زمينه فناوري اطلاعات را مشخص مي كند.

متن كامل نامه را اينجا بخوانيد.

همه به هم مربوطند!

بر اساس نظريه اي كه فريگيس كارينتي، نويسنده مجاري در سال 1929 پيشنهاد كرد، هر دو نفر در جهان با يك زنجيره كه اعضاي آن از 5 عضو بيشتر نيستند، به هم مرتبطند.
از آن به بعد براي اثبات اين نظريه، كه Six Degrees of Separation نام گرفته، تحقيقات زيادي انجام شده و جالب اينجا است كه در اغلب موارد به طور حيرت انگيزي آن را تأييد كردند. مثلا اگر توي اوركات عضو بودين شايد ديدين ارتباطتون با كساني كه اصلا نميشناسين با 5-6 نفر واسطه برقرار ميشه. حالا بعضي ها به اين فكر افتادند كه اين مسئله را به همه چيز تعميم بدهند.
بر اين مبنا، ويكي پديا سايتي با نام Six Degrees of Wikipedia راه اندازي كرده و اين كار را براي همه مدخل هاي دانشنامه خودش انجام ميده. شما ميتونيد اونجا با وارد كردن دو نام، اونا رو با حداكثر پنج واسطه به هم مرتبط كنيد. بازي جالبيه كه پشتش تئوري محكمي خوابيده.

چند نمونه از اين زنجيره رو من پيدا كردم:
جرج بوش ... دونالد رامسفلد ... شركت بكتل (بزرگترين شركت ساختماني دنيا!) ... بن لادن
زندگي ... زيست شناسي ... خشونت ... جنگ

و براي سرگرمي:
وبلاگ ... اسهال ... موز!!! (با عرض معذرت از وبلاگ نويسان عزيز)
باور كنيد من بي تقصيرم! اگر قبول ندارين امتحان كنين!

براي آشنايي با پايه نظري اين بازي، اينجا را بخوانيد.

گزارش بانك جهاني از مهاجرت و فرار مغزها

بانك جهاني به تازگي گزارشي درباره مهاجرت و فرار مغزها در سطح جهان منتشر كرده است. تحليل اين گزارش بر عهده كساني كه سال ها است دم از توجه به نسل جوان و دانش آموختگان دانشگاه ها مي زنند، اما من مي خوام فقط به بزرگنمايي چند عدد و رقم بپردازم.
بر اساس اين گزارش در سال 2000 ميلادي، ايران از نظر تعداد مهاجر تحصيل كرده با 308754 نفر، در رتبه پانزدهم جهان قرار داشته است. بريتانيا با بيش از 4/1 ميليون مهاجر، فيليپين و هند در صدر اين فهرست قرار دارند.
در همين سال ايران از نظر نسبت مهاجر تحصيل كرده به كل مهاجران با 5/58 درصد در رتبه بيستم جهان قرار گرفته است. تايوان، قطر و كويت در بالاي اين فهرست ديده مي شوند. تركيه با 8/8 درصد در انتهاي جدول قرار داشته و پس از آن مالي و پرتغال جاي گرفته اند.
كشورهاي امريكاي مركزي و حوزه درياي كاراييب بالاترين نسبت مهاجرت تحصيل كردگان را به خود اختصاص داده اند. پنج كشور گويان، گرنادا، جاماييكا، سنت وينسنت و هاييتي شاهد مهاجرت بيش از 80 درصد از فارغ التحصيلان خود بوده اند.
در صدر كشورهاي مهاجرپذير، ايالات متحده امريكا با بيش از 24 ميليون مهاجر يكه تاز بوده و پس از آن آلمان، كانادا و استراليا با بيش از 4 ميليون و فرانسه و بريتانيا با بيش از 3 ميليون مهاجر قرار گرفته اند. از نظر نسبت مهاجران به نيروي كار داخلي، لوكزامبورگ با 4/27 درصد در صدر بوده و پس از آن سوييس، استراليا، نيوزلند و كانادا جاي گرفته اند.
تعداد كل مهاجرين از 41 ميليون نفر در سال 1990 به 59 ميليون نفر در سال 2000 افزايش يافته و روند جهاني فرار مغزها از طرف كشورهاي كمتر توسعه يافته و در حال توسعه به سوي كشورهاي توسعه يافته به شدت افزايش پيدا كرده است
سال ها است كه درباره فرار مغزها از ايران بحث شده و حرف زده ميشه، ولي در عمل هيچ اقدام مؤثري انجام نمي گيره. آن چه شاهديم، تنگ تر كردن فضا براي حضور دانش آموختگان، گسترده تر شدن حضور دولت در اقتصاد، منزوي كردن كشور در جامعه جهاني و در پي آن نااميدتر شدن تحصيل كردگان و در نهايت افزايش فرار مغزها از كشور است. آيا فقط با حرف و قربون صدقه رفتن ميشه "مغزها" رو نگهداشت؟ شكوفايي علمي و اقتصادي كشور به وجود نسلي وابسته است كه بزرگ ترين آرزويش ادامه تحصيل در آمريكا يا كار در كانادا است و ما به راحتي با رفتار نسنجيده و بي برنامگي داريم از دستشون ميديم.

چكيده گزارش را از اينجا بگيريد.
متن كامل گزارش را مي تونيد از اينجا دانلود كنيد.

پ.ن. چرا مهاجرت؟ اين مطلب رو بخونيد.

مازيار كيست، چرا مي نويسد و چه خواهد نوشت؟

از امروز مازيار هم به جمع هزاران وبلاگ نويس ايراني مي پيوندد. وبلاگ به عنوان يك ابزار ارتباطي و محيط تبادل نظر هميشه براي او جذاب بوده، به گونه اي كه روزانه وقت زيادي را صرف خواندن ده ها وبلاگ مي كند، اما ورود به اين دنياي مجازي برايش تا حدي ترس آوره. ترس از اين كه آيا مي تونه كاري رو كه شروع كرده ادامه بده؟ آيا مطالبي كه مي نويسه به درد كسي مي خوره يا اصلا مي تونه چيزهايي بنويسه كه به درد بخور باشه؟ پس بهتره از اول تكليف خودش رو معلوم كنه تا بقيه بدونن اينجا بايد دنبال چي بگردند.

مازيار كيست؟
مازيار 34 ساله، متأهل، ساكن تهران، دانشجوي مهندسي، عضو هيأت تحريريه يك مجله تخصصي و علاقه مند به بسياري از زمينه هاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و ... است!

مازيار چرا وبلاگ مي نويسد؟
هر كدام از ما نسبت به آن چه در اطرافمان مي گذرد، ديدگاه خودمان را داريم. تا وقتي نظرات ما در ذهن و دلمان باقي بماند، امكان نقد آنها فراهم نمي شود. مازيار مي خواهد ديدگاه هايش در مورد رويدادهايي كه توجهش را جلب مي كند، در معرض نگاه ديگران قرار دهد تا شايد به بهبود نوع نگاهش به مسائل منجر شود.
علاوه بر اين او مي خواهد تغيير اولويت هاي ذهني و ديدگاه هايش را در طول زمان براي خود آرشيو كند. شايد بعدا به دردش بخوره!
مازيار يك دليل ديگر هم براي وبلاگ نويسي دارد: اطلاع رساني. او قصد دارد از آنچه به نظرش مهم مياد، بقيه رو هم خبردار كنه!

مازيار چه خواهد نوشت؟
مازيار آدميه كه نمي تونه خودشو در يك چارچوب حبس كنه! با وجود زمينه مهندسي، به همه موضوعات سرك مي كشه! بنابراين بايد انتظار داشت توي وبلاگش درباره همه چيز بنويسه. مهم اينه كه چي تونسته نظرشو جلب كنه. از سياست و اقتصاد تا فرهنگ و اجتماع! از علم و تكنولوژي تا اينترنت و اطلاع رساني. همه چيز در اين وبلاگ خواهد آمد. مازيار نمي دونه كه اين كار بده يا خوبه، اما هر چي كه هست، غير از اين از دستش نمياد!

مازيار از آرش عزيزش به خاطر طراحي بسيار زيباي وبلاگش تشكر مي كنه.